The Governor-General of Netherlands India — Gouverneur-Generaal van Nederlandsch-Indië — was the supreme representative of the Crown in the Netherlands Indies, and in the affairs of Atjeh the authority through whom the policy adopted at ‘s-Gravenhage was executed and by whose proposals it was in practice largely determined.
Role in the Atjeh policy of 1897
In the Atjeh debate of 16–17 November 1897 the Minister of Colonies J. T. Cremer described his own position as the continuator of a policy already fixed: he accepted responsibility “voor de verdere uitvoering van de Koninklijke machtiging, waarvan melding is gemaakt op bladz. 7 van het Koloniaal Verslag, en waarbij op voordracht van mijn ambtsvoorganger, overeenkomstig de voorstellen van den Gouverneur-Generaal, een bepaald plan van optreden tegenover Atjeh is aangenomen.” — for the further execution of the Royal authorisation, mention of which is made on page 7 of the Colonial Report, and by which, on the proposal of my predecessor in office and in accordance with the proposals of the Governor-General, a definite plan of action towards Atjeh was adopted.
He closed his reply with a tribute: “Ik wensch te eindigen ook met een woord van hulde aan de Indische Regeering, vooral aan den Gouverneur-Generaal, die, bewust van zijne verantwoordelijkheid, niet uit lust om op Atjeh te laten vechten, voortgaat met toewijding en kracht aan de oplossing mede te werken, de zware taak te vervullen om uit den staat van anarchie die op Noord-Sumatra heerscht, te doen geboren worden een staat van orde en welvaart onder onze vlag.”
He also cited the Governor-General as the authority who had forbidden mutilation “ten strengste,” in the words of the Minister Bergsma of 22 September 1896; and as the authority whose conviction, together with the representations from the Netherlands, was causing the Korps Marechaussee to be steadily expanded. On the sufficiency of a reinforcement of two thousand Europeans for 1898 he deferred to “de Indische Regeering, die in de allereerste plaats den toestand kan en moet beoordeelen.” — the Indies Government, which in the very first place can and must judge the situation.
The instability of policy
Bahlmann identified the succession of governors-general as the chief cause of the war’s length: “toch kan men uit den mond van iederen Atjeher hooren, dat bij het optreden van iederen nieuwen Gouverneur-Generaal of nieuw Kabinet men telkens van stelsel veranderde. Hoe dikwijls zijn wij in den Atjeh-oorlog niet van stelsel veranderd, en aan de instabiliteit wijt ik het, dat wij niet verder gekomen zijn.” — yet one may hear from the mouth of every Acehnese that at the accession of every new Governor-General or new Cabinet the system was changed each time. How often have we not changed system in the Atjeh war, and to that instability I ascribe it that we have got no further.
Troelstra made the same observation from the opposite side, holding it a recurring parliamentary error that “als er een nieuwe Gouverneur-Generaal of een nieuwe Minister van Koloniën optrad, men daarop al zijn hoop vestigde en het heette: nu krijgen wij een beste regeering, die zal de zaak wel in orde brengen.” — when a new Governor-General or a new Minister of Colonies took office, men set all their hope upon it and it was said: now we get an excellent government, which will put the matter right.
In the declarations of the coastal princes
The declarations made by the sixty-two coastal princes from 1885 onward named the Governor-General as the representative of the sovereign: “Ik verklaar dat het landschap … behoort tot het grondgebied van Nederlandsch-Indië en dat ik mitsdien Hare Majesteit de Koningin der Nederlanden, vertegenwoordigd door Zijne Excellentie den Gouverneur-Generaal van Nederlandsch-Indië, als wettige souverein erken.” — I declare that the landschap … belongs to the territory of Netherlands India, and that I accordingly recognise Her Majesty the Queen of the Netherlands, represented by His Excellency the Governor-General of Netherlands India, as lawful sovereign.
See Also
- J. T. Cremer
- Bahlmann
- Pieter Jelles Troelstra
- Verklaringen van de kustvorsten van Atjeh
- Mr. J. H. Bergsma
- Koloniaal Verslag
- Nederlandsch-Indisch Gouvernement
- Atjeh debate in the Tweede Kamer (16-17 November 1897)
- 1897
Source
Atjeh in de Tweede Kamer: Debatten bij de behandeling der begrooting van Nederlandsch-Indië voor 1898, uitgave van de Sociaaldemokratische Arbeiderspartij in Nederland (Amsterdam: J. A. Fortuijn, 1897). Koninklijk Instituut voor de Tropen, Br P95-178, pp. 28, 47, 55, 59, 79–80.
Acknowledgement of sources. The material in this article derives from Atjeh in de Tweede Kamer: Debatten bij de behandeling der begrooting van Nederlandsch-Indië voor 1898 (Amsterdam: J. A. Fortuijn, 1897). Dutch passages are quoted in the original with an English rendering.